W naszej złożonej codzienności doświadczamy wielu sytuacji, w których potrzebujemy drugiej osoby jako towarzysza. Jesteśmy z natury relacyjni, a to oznacza, że potrzebujemy siebie nawzajem. Nie nawiązując relacji z drugim człowiekiem, skazujemy siebie na samotność i powolne obumieranie życia w nas samych.
Nasze relacje możemy najprościej podzielić na te powierzchowne oraz głębokie. Potrzebujemy i jednych, i drugich. Te pierwsze pomagają nam w codzienności. Dzięki nim łatwiej nam funkcjonować w miejscu pracy, ogarnąć życie rodzinne i tak dalej. Natomiast głębokie relacje sprawiają, że nasze życie staje się pełniejsze. Są wsparciem w przechodzeniu przez kolejne etapy naszej historii i często pomagają nam unieść trudne doświadczenia. To dzięki głębokim relacjom możemy przeżywać siebie w różnych stanach emocjonalnych, nie obawiając się tego, że jesteśmy wadliwi, nie dość dobrzy. Możemy żyć swoim życiem i mieć poczucie, że wszystko z nami w porządku oraz że należymy do większej wspólnoty. Właśnie dzięki głębokim relacjom możemy tworzyć wspólnotę osób, która jest otwarta na żywy kontakt z człowiekiem. W takiej wspólnocie nie potrzebujemy grać kogoś, kim nie jesteśmy. Przeciwnie, możemy być sobą, nie obawiając się reakcji ze strony drugiego. Zamiast lęku czujemy wówczas przyjęcie i zrozumienie względem siebie oraz drugiego człowieka. Znasz swoją wartość, wiesz, kim jesteś, możesz jasno określić swoje granice. Głębokie relacje dają poczucie oparcia, które wzmacnia poczucie pewności, zadowolenie z siebie i radość z obecności drugiego człowieka.
Podobnie dzieje się w życiu wewnętrznym. Gdy mamy taką relację ze sobą, stoimy na mocnym fundamencie poczucia własnej wartości. To pociąga za sobą kolejne wartości, jak poczucie sprawczości, decyzyjność, umiejętność wyrażania siebie w pełni. Będąc w głębokiej relacji ze sobą, widzimy swoje życie jako dar dla nas samych, ale też dla innych. Rośnie motywacja, by dbać o swój dobrostan oraz by działać na rzecz dobrostanu innych. Masz więcej współczucia dla siebie i innych, widzisz swoje życie i życie drugiego człowieka z szerszej perspektywy, obejmując je akceptacją na wielu poziomach. Wiesz, że jesteś cenna nie dlatego, że sobie na to zasłużyłaś, ale dlatego, że żyjesz, istniejesz.
W drugiej części naszego procesu skupimy się na odkrywaniu naszych przekonań na temat relacji. Zobaczymy, skąd one się wzięły oraz czy służą nam w tym konkretnym momencie naszego życia. Jeśli uznamy, że są dla nas i dla naszego otoczenia szkodliwe, to wejdziemy w proces poznawania tych miejsc i wewnętrznej przemiany.
