Droga naszego wewnętrznego rozwoju zakłada, że będziemy odkrywać niechciane, często bolesne kawałki naszej historii. W trakcie tej wędrówki warto pamiętać o poniższych podstawowych sprawach.
- Nie jesteś przedmiotem sprawiającym problemy.
- Nie pozwól, by ktokolwiek Ci wmówił, że trzeba Cię poprawić, ulepszyć, naprawić, usprawnić, a tym bardziej nie mów tak do siebie.
- Gdy pytamy o człowieka, tak naprawdę nie pytamy o jego problem, ale o jego PRAWDĘ, o to, kim jest w swoim człowieczeństwie (to pytanie sięga znacznie głębiej niż nasza codzienność).
- Nasza droga ma na celu odsłonić szerszy horyzont. Nie zatrzymuj się więc na zranieniach.
- Odkrywanie trudnych miejsc w sobie jest tak naprawdę procesem miłosiernego przyjmowania siebie, a tym samym przekraczania siebie.
- Nasza prawdziwa istota nas przerasta, ponieważ zakorzeniona jest w Początku, a spełniona w Końcu, którego jeszcze nie poznałyśmy. Dlatego nie powinnyśmy tak łatwo wydawać o sobie wyroków albo widzieć siebie w sposób czarno-biały. Jesteś kimś o wiele większym niż Twoje rany!
- Jeśli nie poznajemy siebie w ten sposób, nie istniejemy na poziomie osoby, a jesteśmy przedmiotem na użytek swój lub innych.
- Nasza droga jest więc drogą powrotu do naszej prawdziwej godności.
- Tak poznawać, znaczy w doświadczeniu siebie wchodzić na samo dno swojego istnienia, tam, gdzie znajdują się nasze korzenie, a to oznacza również poznanie naszej ciemności i przejście przez nią.
